สิ่งที่คนใกล้ตายเสียใจที่สุดคือ เสียใจที่ไม่ได้ทำหลายสิ่งหลายอย่างในอดีต มากกว่าจะเป็นอย่างอื่น
ภาพสุดท้ายของคนใกล้ตาย จะเหมือนท่อนแยกในหนัง จะเห็นหนังสั้น เป็นชุด ๆ ที่สั่นสะเทือนอารมณ์สูงสุดของแต่ละช่วงเวลาของชีวิต ดีใจที่สุด เสียใจที่สุด มีความทุกข์ที่สุด มีความสุขที่สุด ตื่นเต้นที่สุด ตื้นตัน สำนึกบุญคุณ ภาคภูมิใจสุดๆ ความรัก ความเศร้าโศก ปิติ อีกหลายอารมณ์ และ อีกหลายเรื่องราวที่ชัดเจนที่สุด แต่ไม่ได้ทำ น่าเสียดาย เพราะว่า...
จริง ๆ แล้ว ไม่ใช่ว่าความกลัวใช้ไม่ได้ เพียงแต่เราใช้ความกลัว ได้ไม่ถูกต้อง
จริง ๆ แล้ว ไม่ใช่ว่าผลัดวันประกันพรุ่งใช้ไม่ได้ แต่เราผลัดวันประกันพรุ่งยังไม่ถูกเรื่อง
เรากลัวที่จะเริ่มต้น แทนที่จะกลัวไม่ได้เริ่มต้น
เรากลัวการเปลี่ยนแปลงในปัจจุบัน แต่ทำไมไม่กลัวอนาคตที่จะไม่เปลี่ยนแปลง
เราผัดวันประกันพรุ่งเพื่อรอให้ทุกอย่างพร้อม เพื่อรอปาฏิหารย์ให้เกิดขึ้นมาเอง
ทำไมเราไม่ผลัดวันประกันพรุ่งในสิ่งที่ไม่ช่วยให้ชีวิตของเราก้าวหน้าออกไปละ
แทนที่จะผลัดวันประกันพรุ่งในเรื่องที่สามารถเปลี่ยนแปลงชีวิตได้
ทำไมเราไม่กลัว ในสิ่งที่จะทำให้ชีวิตก้าวหน้า ทำไมเรากลัว ไม่สะดวก ไม่ชอบ ไม่ถนัด ไม่คุ้นเคย ไม่รู้ ไม่แน่ใจ แต่ทำไมถึงไม่กลัวไม่มีฟรีดอม ไม่มีPassive ไม่มีชีวิตที่แตกต่าง
ลองฝึก ก้าวข้ามความกลัว กล้าผลัดวันประกันพรุ่งในเรื่องที่ฉุดรั้งบ่อนทำลายชีวิต
และลงมือทำสุดๆ แม้กล้าๆ กลัวทุกวัน ประกันได้ว่าอนาคต แตกต่างแน่นอน
ด้วยความปรารถนาดีสุด ๆ จากใจ
นพรัตน์ ทองศักดิ์
วิศวกรออกแบบรายได้
ผมเชื่อว่าคนเราทุกคนอยากทำอะไรหลายๆอย่าง อยากประสบความสำเร็จ แต่จะมีสักกี่คนที่ชัดเจนกับสิ่งที่ตัวเองต้องการ FOCUS และ Concentrate กับสิ่งที่ตัวเองต้องการ จนกว่าจะได้ลงมือทำ จนกว่าจะได้มา จนกว่าจะสำเร็จ เพราะบางคนทำแล้วไม่สำเร็จ ไม่ได้อย่างที่หวัง อาจเพราะจนกับอุปสรรคและปัญหา บางคนล้มเลิกกลางคัน และตายจากโลกนี้ไป แต่บางคนทำจนวินาทีสุดท้ายของชีวิต ซึ่งเคสหลังนี้ ถึงจะทำไม่สำเร็จ แต่เชื่อว่าเค้าไม่เสียใจเลยที่ได้เกิดมามีชีวิตหนึ่ง
ตอบลบแต่คนที่ยังมีชีวิต มีโอกาสอยู่ล่ะ คิดได้หรือยังว่าตัวเองแท้จริงต้องการอะไรกันแน่ ถ้ารู้แล้วลงมือทำเถอะครับ สำเร็จหรือไม่สำเร็จมาว่ากันอีกที :)